Γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1926 στο Παρίσι. Η οικογένειά του μεταναστεύει στην Αργεντινή, όπου αρχίζει και ολοκληρώνει τα σχολικά του χρόνια στο Γαλλικό Κολλέγιο του Μπουένος Άιρες. «Ήμουνα ο καπετάν φασαρίας της τάξης. Αλλά επειδή ήμουνα αρκετά καλός μαθητής ,δε με έδιωχναν». Αργότερα ξεκινά την καριέρα του στην Νέα Υόρκη.
Επιστρέφοντας στην Γαλλία, αρχές της δεκαετίας του ’50, δίνει ζωή σε πολλούς θρυλικούς ήρωες. Ο Γκοσινί, μαζί με το Ζαν Ζακ Σενπέ, σκαρφίζεται τις περιπέτειες του μικρού Νικόλα, επινοώντας την επιτυχία του διάσημου μικρού μαθητή. Έπειτα ο Γκοσινί δημιουργεί τον Αστερίξ μαζί με τον Αλμπέρ Ουντερζό. Ο θρίαμβος του μικρόσωμου Γαλάτη ξεπερνά κάθε φαντασία. Οι περιπέτειες του Αστερίξ μεταφράζονται σε 107 γλώσσες και διαλέκτους και ανήκουν στα πιο πολυδιαβασμένα έργα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο ανεξάντλητος δημιουργός, δίνει ταυτόχρονα ζωή στο Λούκι Λουκ μαζί με το Μορίς, στον Ιζνογκούτ μαζί με τον Ταμπαρί, γράφει τα Dingodossiers , σε συνεργασία με τον Γκοτλίμπ… όπως και πολλά άλλα. Κινηματογραφιστής επίσης, ο Γκοσινί ιδρύει τα Στούντιο Ιντεφίξ μαζί με τον Ουντερζό και τον Νταργκό. Σκηνοθετεί μερικά από τα αριστουργήματα των κινουμένων σχεδίων: «Αστερίξ και Κλεοπάτρα», «Οι δώδεκα άθλοι του Αστερίξ», «Ντέιζι Τάουν» και «Η Μπαλάντα των Ντάλτον». Μετά θάνατον θα του προσφέρουν το βραβείο Σεζάρ για το σύνολο του κινηματογραφικού έργου του.
Στις 5 Νοεμβρίου του 1997, ο Γκοσινί πεθαίνει σε ηλικία 51 χρόνων. Ο Ερζέ δηλώνει: «Ο Τεντέν υποκλίνεται μπροστά στον Αστερίξ». Οι ήρωές του επιζούν μετά τον θάνατο του και πάμπολλες εκφράσεις του ανήκουν πια στην καθημερινότητά μας, όπως οι εξής: «πυροβολεί πιο γρήγορα κι απ’ τη σκιά του», «θέλω να γίνω χαλίφης στη θέση του χαλίφη», «έπεσε στο καζάνι όταν ήταν μικρός», «να βρω το μαγικό βότανο» και «είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι»…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου